dinsdag 9 oktober 2007

Hallo Onsdorp

Goed, genoeg over dat provinciale, burgerlijke, zwarte kousen dorpje. Laten we het hebben over Amsterdam. Wat een fascinerende stad is dit zeg! Zo heb je hier bepaalde bussen die over een soort rails rijden. En ze hebben geen claxon, maar een soort belletje dat "ding ding ding" doet. Persoonlijk vind ik het een flauw aftreksel van die goede oude Trolleybus. Maar ja, wie ben ik? En dan dat Amsterdamse accent, mijn god niet te ontcijferen! De ene keer lijkt het net Arabisch, de andere keer een soort mengvorm van Papiamento en Russisch.

Vooral in Onsdorp, waar ik het geluk heb te mogen wonen, is dat Amsterdamse accent niet te ontcijferen. Ik had het hier gister nog over met een Oer-Amsterdamse schroothandelaar. Volgens hem kwam dat door de massa's allochtonen die in Osdorp wonen. Maar daar ben ik het niet mee eens, dat vind ik racistisch. Wanneer je in een multiculturele samenleving leeft moet je je soms aanpassen. Dat doe ik ook. Als er bijvoorbeeld een hoofddoekje naast mij gaat zitten in de tram vraag ik altijd vriendelijk of zij een bomgordel om heeft. Maar let wel, dit vraag ik dan wel altijd in het Arabisch of Berbers. Het is geven en nemen en op zo'n moment pas ik mij gewoon aan, geen centje pijn.

Dus hopelijk begrijp je waarom ik die Amsterdamse schroothandelaar een minderwaardig mens vind. Ook al heeft hij wel gelijk volgens GeenStijl.. En eerlijk is eerlijk, de hoofddoek is goed vertegenwoordigd in Osdorp. Je hebt zelfs vrouwen die geen geld hebben voor een hoofddoek, maar van hun eigen haar een soort hoofddoek maken. Er is nog geen goed Nederlands woord voor, maar de Arabische benaming ervoor is Knotje Aan de andere kant is Osdorp heel liberaal. Zo kwam ik bij de banket bakker een huwelijks taart tegen met twee mannetjes erop. Ook zag ik een heleboel travestieten mannen die in jurken liepen, dus.

Maar het mag allemaal niet helpen. Onder de Amsterdamse schroothandelaren blijft de angst leven dat de islam Nederland op den duur gaat overnemen. En tja, wanneer je de variabelen hoofddoekje+kinderwagen en geenhoofddoekje.nl+kinderwagen erop loslaat hebben ze wel een punt. De Islam zal alleen maar groeien in Osdorp en de rest van Amsterdam. Maar gelukkig ben ik slim genoeg om een passende oplossing te verzinnen. Kijk het probleem is dat hullie moslim zijn en wij niet. Dus wat wij, de 'superieure' atheïstische mensen, moeten doen is moslim worden!

Nu hoor ik je denken, maar Freek! Ik hou zo van mijn biertje met bratwürst. Bovendien gaat ik echt niet vijf keer per dag bidden. Maar daarin schuilt juist het psychologische ingenieuze deel van mijn plan! Luister, de moslims hebben geen paus of ander alfa-mannetje toch? Dus als opeens tien miljoen Nederlanders moslim worden kunnen 'wij' bepalen wat Islam precies inhoud! We maken Job Cohen onze opper-ayatollah en interpreteren de Koran zo dat we gewoon kunnen blijven doen wat we willen doen.

Neem bijvoorbeeld een pilsje. De Koran zegt hierover: ( Al Ma'idah 90 zoek het op) 'O ye who believe! Strong drink and games of chance and idols and divining arrows are only an infamy of Satan's etc. etc. Kijk daar zie ik dus al een opening. Wanneer 'wij' strong drinks lezen, lezen we >70 % alcohol . Kan ik persoonlijk mee leven. Absint is niet te zuipen, wie gaat dat missen? Varkensvlees? 'O believers, eat of the good things that 'We have provided for you and be grateful to Allah, if it is Him you serve. He has forbidden you carrion, blood, the flesh of the pig.' Koran 2: 172-174. Laten we onze ayatollah Cohen bepalen dat we Hollandse varkens voortaan roze schapen noemen, probleem opgelost!

Bovendien kunnen wij dan eindelijk flirten met al die geile hoofdoek chicks Persoonlijk vind ik zo'n hoofddoek best sexy staan. Vergelijk het met een meisje met een bril. Op zich niet zo geil, maar het afdoen van een bril is daarentegen wel weer opwindend. Bovendien mag je als Cohen-moslim natuurlijk wel meerdere hoofddoekjes tegelijk trouwen! En wat te denken van de enorme geldzakken die we van Saudi Arabië gaan krijgen, weg staatsschuld!


Maar misschien ligt de oplossing nog wel dichter bij huis. Dichter bij mijn huis dan. Ik woon dus nu in Osdorp, aan de Meer en Vaart, in een 'UvA' flat om precies te zijn. En mijn kamer zit precies onder kinderopvang 'Ons Dorpje' Wanneer ik 's ochtends opsta rond een uur of drie, en ik uit mijn raam kijk, uit ramen kijken is een van mijn hobby's, zie ik al dat kleine grut spelen. En dan zie ik zwarte peuters, blanke peuters en hazelnoot kleurige peuters olijk en tevree met elkaar spelen. En dan denk ik bij mezelf: wat maken die kinderen een kut herrie! De peuters van 'Ons Dorpje' hebben maar een doel en dat is mij irriteren. Geen enkel respect hebben ze voor hun culturele achtergrond.

Iedere ochtend weer halen ze het bloed onder mijn nagels vandaan. Om het lawaai te stoppen heb ik nog geprobeerd onenigheid tussen de peuters te zaaien. Maar denk je dat ze zich iets aantrokken van mijn toespraak over Jihad, Nederlandse slavenhandel en de botsing der beschavingen? Neen! De peuters geven meer om zand scheppen en schommelen dan om huidskleuren en hoofddoekjes. Verontrustend ik weet het... Morgen ga ik ze een stukje voorlezen uit Eshan Jami's boek 'Het recht om ex-moslim te zijn.' Hopelijk maakt dat iets los want ik heb mijn nachtrust echt nodig.

Ik zou nog zoveel meer kunnen schrijven over Amsterdam en haar inwoners, maar dan wordt deze blog echt te lang. Bovendien is het doel nog steeds elke dag iets te plaatsen. En als het aan Amsterdam ligt komt dat wel goed! Had ik al gezegd dat het een fascinerende stad is?

vrijdag 5 oktober 2007

Vaarwel Zwolle!

Hallo! Naar drie jaar gaat ik de hoofdstad van Overijssel nu écht écht verlaten. Zwolle, vaak genoeg heb ik je vervloekt. Omdat je uitgestorven was op maandagavond. Omdat je zo afgelegen lag van de rest van Nederland, of gewoon zomaar.




Maar nu in het licht van ons afscheid merk ik pas hoeveel ik van je ben gaan houden. Zwolle, waar het uitgaansleven uit een straatje bestaat en het centrum autovrij is. De geboorteplaats van het socialisme, Thorbecke en Herman Brood. Het Mekka van de Nederlandse Hiphop, de groenste stad van Europa.

Het is alweer drie jaar geleden dat we elkaar voor het eerst ontmoeten. Jij was net klaar met de bouw van het maagjesbolwerk. Ik net gestart met studenticologie. Slechts gewapend met een HAVO diploma en een gereedschapskist kwam ik je tegemoet. En wat hebben we veel gelachen en gehuild samen. Weet je nog die keer dat ik zo bezopen was dat geen straat me meer bekend voorkwam. En dat jij me toen thuis hebt gebracht met je sublieme wegwijzers? Maar nu is de tijd gekomen om je te verlaten. Het ligt aan mij niet aan jouw. Ik moet mee met het volk der vaarten, hoewel ik niet weet wat dat precies inhoud. Hou het er maar op dat ik nieuwe peperbussen nodig heb om te beklimmen ofzoziets.

Het mag duidelijk zijn, het gaat weer eens nergens over. Dus ik ga er een eind aan breien voordat ik je echt wegjaag. Rest mij enkel nog het volgende:

Vaarwel Grote Baan Rustig an Broerenkerk Toedeledoki Lev Daag AA landen Ajuus Binnenhof tot Sinas Boreas Kus kus theatersport Adios Windesheim Houdoe Vliegende Paard Hou je taai Opgezwolle Het gaat je goed Wehkamp en Scania Laterz Joffer au revoir IJselhallen Kuri kuri Waltertje hoihoi Peperbus doedoei Librije Auf wiedersehen Kamperpoort Bye Mate Sally O'Briens Zie je nogwelles Waanders god bless you biebliotheek Tot ooit kringloopwinkel Peace New Balance De groeten Hedon en Odeon. Tjus Gemeenteraad En als afzakkertje Het beugeltje

maandag 1 oktober 2007

Partij van de Audiovisuele

Hmm.. Om een of andere reden heeft blogger besloten om mijn nieuwe blog onder een oudere te plaatsen. Maar dat geeft niet. Ik wou toch nog iets toevoegen aan mijn PvdA woordenbrij. Er zijn namelijk ook goede PvdA-ers. Neem bijvoorbeeld iemand als Randy Stena. Iemand die zich niet gek laat maken maar zegt waar het op staat!


Niet te beroerd om zich te ontfermen over de kansjongeren in de Bijlmer. Zelfs niet als deze op vakantie zijn in Tunesië. Tevens voelt hij zich niet te goed om af en toe zich buiten de deelraad te begeven. Gewoon om alla Prem een straat-reportage in elkaar te knutselen. En van dit meesterwerkje hieronder zou elke zelf-respecterende filmpjesmaker nog iets kunnen leren. Maar oordeel vooral zelf.

zondag 30 september 2007

sjpelvouten

Zoals je misschien hebt gemerkt staan er nogal wat spelfouten op mijn Blog. De reden daarvoor is mijn diepe afkeer van spellingsregels. Vooral de regelgeving rond het gebruik van dt, t, dd, tt en meer van dat soort ongein irriteert me mateloos. Wie heeft dat ooit bedacht? En leeft die persoon nog? Mocht dat het geval zijn dan pleit ik ervoor om deze idioot acuut standrechtelijk te executeren.


We moeten al zoveel dingen onthouden. Woensdag komt na Dinsdag. Je NS kortingskaart gaat pas in na 9 uur. En het is paardebloem, maar berenklauw. Met het onthouden van de eerste twee heb ik nog wel vrede. Hierin is enigszins een soort logica te ontdekken. Maar die laatste? Begrijpen mensen het woord actie niet wanneer er aktie staat? Wordt een zin onbegrijpelijk wanneer je ervoor kiest een voltooid deelwoord te verwennen met een extra T? Maar helaas denken taalpuristen daar anders over. Het leidtt af schijnt. Bofendien straald er een sekere domhijd fanav, zeggen ze.

Persoonlijk ben ik van mening dat het schrift is uitgevonden om een boodschap over te brengen. En niet om elkaar te controleren hoe goed we de verhernieuwde versie van het groene boekje kennen. Ik was dan ook van plan om vanaf nu af aan elk woord dat ik schrijf fout te spellen, puur uit principe. Als symbolische daad tegen al die taalpuristen die elkaar opgeilen met weer een nieuwe spellingsregel, of uitzondering. Dus had ik vrolijk en blij een blog getikt met allerlei olijke spelfouten erin. Maar toen ik dat terug las begon dat toch ergens te irriteren. Ergens in mij schuilde blijkbaar ook een taalpurist. Uit de tekst straalde eens soort achterlijkheid. Een kinderachtig niveau waarmee ik me op geen enkele wijzen mee wens te associëren. Er zat niets anders op dan me gewonnen te geven en me braaf aan de regels te houden. Dus vandaar:

  • Tegenwoordige tijd, normale zinnen: ik [stam], jij [stam]+t, hij [stam]+t
  • Tegenwoordige tijd, geïnverteerde zinnen (bv. vragen): [stam] ik, [stam] jij, [stam]+t hij Nooit, never, jamais een d toevoegen aan een werkwoord in tegenwoordige tijd als er nog geen d in stond. En dus ook nooit dt in zo'n geval! Vervang in geval van twijfel het werkwoord door 'werken'. Zo hoor je direct of je een t moet toevoegen of niet.
  • Bevelen: gewoon de stam van het werkwoord. Geen t toevoegen!
  • Voltooid tegenwoordige/verleden tijd: nooit, never, jamais dt! De laatste letter is d of t al naargelang de "regel van 't kofschip". Vergeet deze regel. Vervoeg gewoon het werkwoord in de verleden tijd: "het gebeurde", je hoort een d dus de laatste letter van "het is gebeurd" is ook een d.
  • Gij/ge: in de tegenwoordige tijd vervoegen zoals bij 'u' of 'hij'. Dus "gij wordt". Vermijd de verleden tijd, de correcte vervoeging ziet er vies uit en de minder vies uiziende vervoeging is fout :)
  • Werkwoorden uit het Engels: vervoegen zoals een gewoon Nederlands werkwoord, met het werkwoord als stam. Dus "ik save, jij savet, hij heeft gesaved". Er zijn wat complicaties, zie de laatste paragraaf van deze tekst.
  • Alexander Thomas, 2004 Deze tekst mag niet gekopieerd worden zolang de naam van de auteur vermeld blijft! Denk erom hé! De internetpolitie weet je te vinden!
Vanaf nu ga ik mijn leven verbeteren. En mocht je nog een spelfout tegenkomen dan heeft dat niets met domheid of verzet te maken. Dan probeer ik je slechts te verleiden tot een nieuwe spellingsregel/uitzondering.

woensdag 26 september 2007

Het leven gaat niet over rode rozen

Vroeger, in de tijd dat nostalgie nog iets voorstelde, bestonden er nog echte arbeiders. Stoere kerels die tien uur per dag onder de grond zaten, om met blote vuisten de steenkool van de berg af te rammen. Karaktervolle types dus, die niet klaagde maar zwijgend de kost verdienden voor tientallen kindermondjes en moeder de vrouw.





Zo af en toe kwamen al die blauwe overalls bij elkaar om de internationale te zingen, en te luisteren naar een man op een kist. Deze man zwaaide met gebalde vuisten boven zijn hoofd. En tierde met gevoel voor theater op het kapitalistisch tuig en al het andere onrecht in de wereld. En dan zongen ze nog een keer de internationale om vervolgens weer onder de grond te kruipen. Wachtend op de dag dat de rode haan zou kraaien en Nederland vrij zou zijn.

De man op kist bestaat nog steeds, de toon is alleen flink veranderd. Het grote probleem is dat de rode haan niet zo goed meer weet waarvoor hij nog zou moeten kraaien. De slogan 'Arbeiders verenigt u' is vervangen door 'Dit land kan zoveel beter.' En daar wringt het hem. Want dit land kan niet zo heel veel beter meer. De haan heeft al gekraaid voor de WW, WAO, AOW, AWBZ, ZW en al die andere W's. Hoogstens kan er nog wat reparatiewerk worden verricht. Verhoging hier en een nivellering daar. En dat klinkt toch een stuk minder strijdlustig dan een revolutie voor de bevrijding van alle arbeiders.

Ondertussen wordt de PvdA links ingehaald door populistische Maoïsten. Populistisch rechts neemt ze dagelijks zwaar onder vuur. En dan moeten ze het politieke middenveld ook nog eens delen met 3 tot 5 andere partijen. Een onderzoek naar de oorlog Irak gaat er niet komen. De oorlog in Uruzgan gaat intussen gewoon door. Het referendum over de EU grondwet is afgeschoten. En de hypotheekrenteaftrek weggemoffeld. En dan ook nog onder verdenking staan van het manipuleren van een interne verkiezing. Dat laatste is niet zeker. Maar wanneer een underdog met een piepklein verschil wint nadat stemcomputers last kregen van een storing.. We gaan toch niet voor niets weer stemmen met het rode potlood?

Afijn veel woorden om in het kort duidelijk te maken wat er mis is met de Partij van de Arbeid.
Als ze slim zijn houden ze zich de komende maanden stil. Wat deed Balkie toen hij twee jaar geleden op tien zetels verlies stond? Hij glimlachte zuunig, zoals alleen hij dat kan, en legde het de burgers stoïcijns nog een keer uit. Dus niet schreeuwen dat je een kabinetscrisis wilt om het ontslagrecht. maar gewoon je eigen superieure visie verkondigen en hopen dat de economie gaat groeien. Want dat is aan het einde van dag toch waar de mensen naar kijken

maandag 24 september 2007

Als je maar eerlijk bent hé

Het grote probleem van de landelijke politiek heden ten dagen is dat het plebs de hoge heren in Den Haag niet meer vertrouwd. Het zijn wereldvreemde zakkenvullers die burgers lastig vallen met belastingen en regels. Ze hebben totaal geen idee wat er in de samenleving speelt en ze zijn eigenlijk alleen met zichzelf bezig.



Politici reageren op deze kritiek door hard over zichzelf na te denken. Wat is mijn imago? Wat wil het plebs dan wél horen? Hoe kom ik authentiek over? Het zijn de vragen die de rode draad vormden in de Wouter Tapes. En het zou ook de rode draad geweest zijn bij de Jan Peter Tapes of welke andere tapes dan ook. En het is allemaal wel te begrijpen, maar o zo funest voor de politieke geloofwaardigheid.

En het hebben van een politiek systeem van meerdere partijen is natuurlijk mooi voor minderheden. En dat een minderheidsgroep zoals dieren een stem hebben is natuurlijk verschrikkelijk democratisch. Voor de geloofwaardigheid van de politiek zou een 2-partijen stelsel beter zijn. Gewoon OSM (ons soort mensen) tegen hullie. En wat OSM dan precies inhoud dat vechten we dan onderling wel uit. Geen informatie, formatie of op de koffie bij Bea. Niks van dit alles, gewoon de dag na de verkiezingen duidelijkheid en aan de slag.

Maar voorlopig zitten we met tien verschillende partijen in de kamer en er zit er geen een bij die mijn goedkeuring kan dragen. "Eigenlijk" ben ik een D66-er. Maar ja, tegenwoordig zou ik nog liever bekennen dat ik "eigenlijk" een neus fetish heb dan dat ik een D..jeweetel ben. Nee, D66 ligt op haar sterfbed en een helende messias zie ik niet zo een twee drie opstaan. Ze verloor haar eerste geloofwaardigheid toen van Mierlo in 1994 Minister van buitenlandse Zaken werd en niet Binnenlandse. En sinds Balkenende II kan ik het niet meer opbrengen om een eigenlijke D66-er te zijn.

De laatste verkiezingen waren dus ook weer moeilijk. In het bejaardentehuis waar ik mijn leider mocht kiezen heb ik zeker 10 minuten voor de stemcomputer gestaan. De mevrouw van het stembureau vroeg voorzichtig of ik een beetje op wou schieten. Er had zich inmiddels een kleine rij actief burgerschap achter mij gevormd. Ik glimlachte en zei vriendelijk dat ze haar brutale bek moest houden. Waar haalt ze het lef vandaan om het democratisch proces zo te verstoren? Gewoon geen greintje respect voor het kiesrecht. Maar weer 10 minuten later werd de rij actief burgerschap wel erg lang en bovendien begon de mevrouw van het stembureau toen ook al te dreigen met de politie. Radeloos heb ik toen op de PvdA gestemd. Gewoon een PvdA-er ergens op het midden van de lijst. Als je middelmatig stemt moet je het ook goed doen. 10 minuten later op weg naar huis had ik al weer spijt. Met tranen in mijn ogen ben ik nog terug gegaan naar het bejaardentehuis om mijn stem te veranderen in een blanco stem. Maar daar aangekomen zag ik twee politieauto‘s voor de deur staan, dus toen ben ik maar weer terug naar huis gegaan.

Ik zou zo graag een politicus zien die eerlijk is. En met eerlijk bedoel ik woordenboek eerlijk. Een politicus die midden in verkiezingstijd durft te zeggen "Wat mijn tegenstander hier zegt klopt wel. Als je op mij stemt gaan de gepensioneerden er inderdaad op achteruit. Daar kies ik voor om de kwaliteit van de zorg en het onderwijs te verbeteren." Of die bij het flyeren op straat tegen iemand durft te zeggen "U vindt klimaatsverandering een groot probleem? Dan kunt u beter Groenlinks stemmen, onze partij gelooft daar niet zo in." Een politicus die niet bang is om stemmen te verliezen in ruil voor geloofwaardigheid. Eigenlijk een politicus zoals Bas van der Vlies is. Je kan veel van die man zeggen, maar geloofwaardig is hij wel. Natuurlijk is het naïef te denken dat er ooit een politicus opstaat die een kleine groep gelijkgestemde stemmers verkiest boven een grote massa die hem/haar het voordeel van de twijfel geeft. Het verleiden van de kiezer is nu eenmaal deel van het politieke spel. Maar mocht er ooit een persoon opstaan die zijn geloofwaardigheid belangrijker vindt dan zijn machtspositie. Mijn stem krijgt ie, omdat ik "eigenlijk" wel in eerlijkheid geloof.

donderdag 20 september 2007

Mark is liev :-)

O ja ik was een blog begonnen, goed daar gaan we dan. Laten we het eens hebben over een echte loser. Wees niet bang, dit wordt niet weer een slechte blog over mezelf. Dit wordt een slechte blog over de loser van het politiek jaar 2007 Mark Rutte.





Sommige mensen doen alles goed maar zijn toch de grootste verliezer. Een verliezer omdat ze op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats zijn. Het lot zeg maar. Een goed voorbeeld van zo’n mens is inderdaad Mark Rutte. Te links voor zijn achterban te rechts voor zijn geloofwaardigheid. En zijn politieke carrière begon ooit zo mooi.

Begonnen als voorzitter van de VVDjugend . Een mooie start gemaakt als staatssecretaris van Sociale Zaken. Door een gelukje kunnen doorstoten als staatssecretaris van hoger onderwijs. En iedereen vindt Mark een aardige vent. Zelfs tegenwoordig begint kritiek op Mark vaak met de zin "Mark is een aardige vent maar. De enige uitzondering zijn de studenten. Maar geloof me, die moet je als politiek persoon per definitie negeren. Dat zijn zeikerds met teveel kapsones en vrije tijd. Voor de rest? iedereen vindt Mark superduperlief. En wat gebeurt er als iemand heel vaak iets hoort over zichzelf? Dan gaat ie daar zelf in geloven. En mensen die in zichzelf geloven willen meestal een stapje omhoog. Dat is immers de natuur, je evolueert of je sterft uit. Of je wordt een krokodil maar ja probeer dan nog maar eens in aanmerking te komen voor een sociale huurwoning.

Aardige Mark keek omhoog en zag de vacature: Politiek leider VVD m/v. Met zoveel mensen die mij aardig vinden wordt dat een eitje dacht Rutte. Hij solliciteerde en ging de strijd aan met Rita. Die had namelijk heel vaak gehoord dat ze streng en rechtvaardig was. En voor iedereen was het vanaf het begin duidelijk, Rita gaat dit winnen. Een leider heeft namelijk niks aan de eigenschap aardig zijn. Je oma die moet aardig zijn. Een aardige leider is aangeschoten wild, zeker in de politiek. Ten dode opgeschreven in de leeuwenkuil van opportunisme en ego's. En Mark wist dat best. Ik kan het filmpje zo een twee drie niet vinden, maar je herinnert je vast wel het veraste gezicht van Mark toen hij hoorde dat hij had gewonnen. Totaal verrast door de macht die hem werd aangeboden. Een duidelijk teken dat de VVD een kapitale fout had gemaakt.

Rita wist dat ook en deed er alles aan om het Rutte het leven zuur te maken. Van kleine steekjes onder water tot overduidelijke couppogingen. En aardige Rutte liet het maar over zich heen komen. Tuurlijk zei hei: "Rita dat mag je niet doen!" Om daarna met een grijns waar je misselijk van wordt arm in arm te lopen. Als moeder en een te ideale schoonzoon. Verdomme Mark! Je hebt net een crisisberaad achter de rug omdat je nummer twee je dist voor heel Nederland! Zo erg met je beeldvorming bezig zijn dat je de realiteit verliest. Das erg hé.. das politiek anno 2007.

En hoe dit verhaaltje afloopt? De boze heks is uit de partij, maar dichterbij dan ooit voor aardige Mark. Hij zal nog meerdere malen zijn tanden breken op het ijzeren imago van Rita. Rita zal de geschiedenis ingaan als de vrouw die fatsoenlijk rechts nieuw leven inblies. En Mark? Ja, dat was die aardige jongen die de VVD heeft vermoord. Serieus, als hij slim is stopt hij voor de eerstvolgende verkiezingen. Gewoon om meer tijd te besteden voor zijn gezin. Of in zijn geval, om een nieuwe uitdaging te zoeken, zoals het stichten van een gezin.

Nou volgend kwartaal een blog over de gevaren van emmers. Met gegarandeerd minder kwaliteit en/of kwantiteit. In de tussentijd elke dag een stukje over de drie dimensies van macht, wezenlijk omstreden begrippen en een striptease van Cees van der Eijk.