Oeverloos ouwehoeren over Osdorpoever

Ja ik leef nog! Zit een beetje in een dip. Studie gaat kut, teleurgestelde ouders, liefdesverdriet en dan is gister ook nog eens mijn poes overleden. Like it was 911 all over again. Maar in een keer schoot het door mijn hoofd: 'Kom op Freek positief denken!' (instantedit: En stoppen met het quoten van Hans Teeuwen) In zulke zwarte tijden denk ik altijd aan mijn grote voorbeeld: de gemeente Amsterdam.




Ook bij de gemeente Amsterdam gaat wel eens wat mis. Maar hoor je ze klagen? Hoor je ze miemen? Zitten ze bij de pakken neer? Neen! Karakter tonen! Geen probleem te gevoelig of te moeilijk, de gemeente Amsterdam vindt altijd een oplossing. Ik zal een goed voorbeeld geven. In Amsterdam heb je een regio die de westelijk tuinsteden heet. Persoonlijk vind ik dat een vrij slechte naam voor een regio waar 70% van de inwoners het moet doen met een Frans Balkon of minder, maar goed. Hier ligt dus een plas water en het leek de gemeente wel grappig om daar te bouwen. Bakstenen aan het water dat is een gouden combi dat weet iedereen.

Maar daar was niet iedereen het mee eens. Een stel diehard wandelfetisjten zijn woedend dat hun wandelroute wordt volgebouwd. Ze zijn zo boos dat ze verenigd in een vereniging de gemeente zwaar onder vuur nemen. Best een probleem voor de gemeente Amsterdam. Zeker wanneer je bedenkt dat de naam van die vereniging begint met 'Vrienden van..' Geloof me, als je een keer merkt dat je een discussie aan het verliezen bent zeg dan deze toverspreuk: 'Moet je goed luisteren, ik sta hier wel als vriend van (Vul hier onderwerp in)' Gegarandeerd succes.

Dus hoe lost de gemeente dat op?
1. De meest gevoelige punten jaag je er in stilte doorheen.
2. Vervolgens begin je een charme offensief dat het tegendeel beweert, desloterplasisvanonsallemaal echt waar!
3. Je ontwerpt daar een reclame bij met een zwaar kinderachtige mascotte
4. Je organiseert een ideeënavond.

Die ideeënavond was een stuk spectaculairder dan ik had verwacht. Er waren zo'n vijftig mensen op deze participerende brainstormsessie afgekomen. En tussen die vijftig mensen zaten een hoop wandelaars. Wethouder Teuling van bouwen en wonen kreeg een hoop weerstand. 'Vanavond gaan we een visie ontwikkelen, zodat er een goed beeld komt!' begon ze nog hoopvol. De zaal begon als reactie hierop boe te roepen. 'U speelt onder een hoedje!' riep iemand. 'Bij andere ideeënavonden zijn we gewoon in de maling genomen!' en 'Oevers onbebouwd!' De enige die wel wat voor verandering voelde was een vrouw in een rolstoel. Zij vond de oevers veel te gevaarlijk voor rolstoelers. Maar zij was dan ook geen lid van de wandelclub denk ik.

De volgende spreker was Hilde Blank directrice van adviesbureau BVR, gespecialiseerd in stedelijke ontwikkeling en dergelijken. Maar naar haar verhaal heb ik eerlijk gezegd niet zo goed geluisterd. Ik kreeg mijn twijfels toen ze zei: 'We zijn op zoek naar ingrediënten vanuit de wijk om samen een plan te maken .' Maar toen ze glashard beweerde dat ze niet naar de oevers had gekeken met het idee 'goh hier gaan we iets bouwen' haakte ik af. Tuurlijk willen jullie daar bouwen, waarom zijn jullie anders ingehuurd!

Misschien om ingrediënten te verzamelen. Iedereen kreeg bij binnenkomst een enveloppe met stickers. In elke hoek van de ruimte was een wereld ingedeeld. Zo had je houten wereld een groene wereld en een zand wereld. Elke wereld bestond uit een bord met verschillende keuzes erop. Zo kon je bij de groene wereld een sticker plakken op de rozentuin, een gazon, kinderboerderij, nou goed je hebt nu wel een beeld toch? Het probleem was een beetje dat de wandelaars geen enkele verandering wilden.

Voor mevrouw Teuling was dat overigens geen verassing. 'Mensen staan in het begin altijd met de hakken in het zand. Maar als we straks met drie uitgewerkte plannen komen zullen mensen wel enthousiast worden.' Over de oorzaak van de onvrede is ze duidelijk. 'Veel mensen die vanavond aanwezig zijn wonen in de torenflats vlak aan de plas en die denken dat ze een alleenrecht hebben op het water en dat is niet zo, de plas is van iedereen.' Brandende vraag is dan of het niet slimmer is om de bevolking te raadplegen wanneer er drie uitgewerkte plannen liggen en die zeikerds op dit moment te negeren. Maar dat ziet Teuling geheel totaal anders. Ze verwacht dat door de ideeënavonden er meer goodwill wordt gekweekt. 'Wanneer we zomaar ineens met drie plannen komen dan is het helemaal een overval!'

En waar ik mijn stickertjes op heb geplakt? Op het strandpaviljoen, café en club. Want mevrouw Teuling heeft wel gelijk: Deze plas kan zoveel beter. Het is momenteel een niemandsgebied met een strook fietspad, strook beton, strook gras en weer een strook beton. Ik zou de wethouder dan ook sterk willen aanraden niet teveel tijd te besteden aan de wandelaars en gewoon door te pakken. De meeste klagers behoren tot de vroeger-was-alles-beter generatie en zouden het liefst nog de florijn terug willen. Gebruik uw participatie vaardigheden liever om uw collega's in de provinciale Staten op andere gedachten te brengen. Want daar zitten de echte wandelaars.

Hallo Onsdorp

Goed, genoeg over dat provinciale, burgerlijke, zwarte kousen dorpje. Laten we het hebben over Amsterdam. Wat een fascinerende stad is dit zeg! Zo heb je hier bepaalde bussen die over een soort rails rijden. En ze hebben geen claxon, maar een soort belletje dat "ding ding ding" doet. Persoonlijk vind ik het een flauw aftreksel van die goede oude Trolleybus. Maar ja, wie ben ik? En dan dat Amsterdamse accent, mijn god niet te ontcijferen! De ene keer lijkt het net Arabisch, de andere keer een soort mengvorm van Papiamento en Russisch.

Vooral in Onsdorp, waar ik het geluk heb te mogen wonen, is dat Amsterdamse accent niet te ontcijferen. Ik had het hier gister nog over met een Oer-Amsterdamse schroothandelaar. Volgens hem kwam dat door de massa's allochtonen die in Osdorp wonen. Maar daar ben ik het niet mee eens, dat vind ik racistisch. Wanneer je in een multiculturele samenleving leeft moet je je soms aanpassen. Dat doe ik ook. Als er bijvoorbeeld een hoofddoekje naast mij gaat zitten in de tram vraag ik altijd vriendelijk of zij een bomgordel om heeft. Maar let wel, dit vraag ik dan wel altijd in het Arabisch of Berbers. Het is geven en nemen en op zo'n moment pas ik mij gewoon aan, geen centje pijn.

Dus hopelijk begrijp je waarom ik die Amsterdamse schroothandelaar een minderwaardig mens vind. Ook al heeft hij wel gelijk volgens GeenStijl.. En eerlijk is eerlijk, de hoofddoek is goed vertegenwoordigd in Osdorp. Je hebt zelfs vrouwen die geen geld hebben voor een hoofddoek, maar van hun eigen haar een soort hoofddoek maken. Er is nog geen goed Nederlands woord voor, maar de Arabische benaming ervoor is Knotje Aan de andere kant is Osdorp heel liberaal. Zo kwam ik bij de banket bakker een huwelijks taart tegen met twee mannetjes erop. Ook zag ik een heleboel travestieten mannen die in jurken liepen, dus.

Maar het mag allemaal niet helpen. Onder de Amsterdamse schroothandelaren blijft de angst leven dat de islam Nederland op den duur gaat overnemen. En tja, wanneer je de variabelen hoofddoekje+kinderwagen en geenhoofddoekje.nl+kinderwagen erop loslaat hebben ze wel een punt. De Islam zal alleen maar groeien in Osdorp en de rest van Amsterdam. Maar gelukkig ben ik slim genoeg om een passende oplossing te verzinnen. Kijk het probleem is dat hullie moslim zijn en wij niet. Dus wat wij, de 'superieure' atheïstische mensen, moeten doen is moslim worden!

Nu hoor ik je denken, maar Freek! Ik hou zo van mijn biertje met bratwürst. Bovendien gaat ik echt niet vijf keer per dag bidden. Maar daarin schuilt juist het psychologische ingenieuze deel van mijn plan! Luister, de moslims hebben geen paus of ander alfa-mannetje toch? Dus als opeens tien miljoen Nederlanders moslim worden kunnen 'wij' bepalen wat Islam precies inhoud! We maken Job Cohen onze opper-ayatollah en interpreteren de Koran zo dat we gewoon kunnen blijven doen wat we willen doen.

Neem bijvoorbeeld een pilsje. De Koran zegt hierover: ( Al Ma'idah 90 zoek het op) 'O ye who believe! Strong drink and games of chance and idols and divining arrows are only an infamy of Satan's etc. etc. Kijk daar zie ik dus al een opening. Wanneer 'wij' strong drinks lezen, lezen we >70 % alcohol . Kan ik persoonlijk mee leven. Absint is niet te zuipen, wie gaat dat missen? Varkensvlees? 'O believers, eat of the good things that 'We have provided for you and be grateful to Allah, if it is Him you serve. He has forbidden you carrion, blood, the flesh of the pig.' Koran 2: 172-174. Laten we onze ayatollah Cohen bepalen dat we Hollandse varkens voortaan roze schapen noemen, probleem opgelost!

Bovendien kunnen wij dan eindelijk flirten met al die geile hoofdoek chicks Persoonlijk vind ik zo'n hoofddoek best sexy staan. Vergelijk het met een meisje met een bril. Op zich niet zo geil, maar het afdoen van een bril is daarentegen wel weer opwindend. Bovendien mag je als Cohen-moslim natuurlijk wel meerdere hoofddoekjes tegelijk trouwen! En wat te denken van de enorme geldzakken die we van Saudi Arabië gaan krijgen, weg staatsschuld!


Maar misschien ligt de oplossing nog wel dichter bij huis. Dichter bij mijn huis dan. Ik woon dus nu in Osdorp, aan de Meer en Vaart, in een 'UvA' flat om precies te zijn. En mijn kamer zit precies onder kinderopvang 'Ons Dorpje' Wanneer ik 's ochtends opsta rond een uur of drie, en ik uit mijn raam kijk, uit ramen kijken is een van mijn hobby's, zie ik al dat kleine grut spelen. En dan zie ik zwarte peuters, blanke peuters en hazelnoot kleurige peuters olijk en tevree met elkaar spelen. En dan denk ik bij mezelf: wat maken die kinderen een kut herrie! De peuters van 'Ons Dorpje' hebben maar een doel en dat is mij irriteren. Geen enkel respect hebben ze voor hun culturele achtergrond.

Iedere ochtend weer halen ze het bloed onder mijn nagels vandaan. Om het lawaai te stoppen heb ik nog geprobeerd onenigheid tussen de peuters te zaaien. Maar denk je dat ze zich iets aantrokken van mijn toespraak over Jihad, Nederlandse slavenhandel en de botsing der beschavingen? Neen! De peuters geven meer om zand scheppen en schommelen dan om huidskleuren en hoofddoekjes. Verontrustend ik weet het... Morgen ga ik ze een stukje voorlezen uit Eshan Jami's boek 'Het recht om ex-moslim te zijn.' Hopelijk maakt dat iets los want ik heb mijn nachtrust echt nodig.

Ik zou nog zoveel meer kunnen schrijven over Amsterdam en haar inwoners, maar dan wordt deze blog echt te lang. Bovendien is het doel nog steeds elke dag iets te plaatsen. En als het aan Amsterdam ligt komt dat wel goed! Had ik al gezegd dat het een fascinerende stad is?