Als je maar eerlijk bent hé

Het grote probleem van de landelijke politiek heden ten dagen is dat het plebs de hoge heren in Den Haag niet meer vertrouwd. Het zijn wereldvreemde zakkenvullers die burgers lastig vallen met belastingen en regels. Ze hebben totaal geen idee wat er in de samenleving speelt en ze zijn eigenlijk alleen met zichzelf bezig.



Politici reageren op deze kritiek door hard over zichzelf na te denken. Wat is mijn imago? Wat wil het plebs dan wél horen? Hoe kom ik authentiek over? Het zijn de vragen die de rode draad vormden in de Wouter Tapes. En het zou ook de rode draad geweest zijn bij de Jan Peter Tapes of welke andere tapes dan ook. En het is allemaal wel te begrijpen, maar o zo funest voor de politieke geloofwaardigheid.

En het hebben van een politiek systeem van meerdere partijen is natuurlijk mooi voor minderheden. En dat een minderheidsgroep zoals dieren een stem hebben is natuurlijk verschrikkelijk democratisch. Voor de geloofwaardigheid van de politiek zou een 2-partijen stelsel beter zijn. Gewoon OSM (ons soort mensen) tegen hullie. En wat OSM dan precies inhoud dat vechten we dan onderling wel uit. Geen informatie, formatie of op de koffie bij Bea. Niks van dit alles, gewoon de dag na de verkiezingen duidelijkheid en aan de slag.

Maar voorlopig zitten we met tien verschillende partijen in de kamer en er zit er geen een bij die mijn goedkeuring kan dragen. "Eigenlijk" ben ik een D66-er. Maar ja, tegenwoordig zou ik nog liever bekennen dat ik "eigenlijk" een neus fetish heb dan dat ik een D..jeweetel ben. Nee, D66 ligt op haar sterfbed en een helende messias zie ik niet zo een twee drie opstaan. Ze verloor haar eerste geloofwaardigheid toen van Mierlo in 1994 Minister van buitenlandse Zaken werd en niet Binnenlandse. En sinds Balkenende II kan ik het niet meer opbrengen om een eigenlijke D66-er te zijn.

De laatste verkiezingen waren dus ook weer moeilijk. In het bejaardentehuis waar ik mijn leider mocht kiezen heb ik zeker 10 minuten voor de stemcomputer gestaan. De mevrouw van het stembureau vroeg voorzichtig of ik een beetje op wou schieten. Er had zich inmiddels een kleine rij actief burgerschap achter mij gevormd. Ik glimlachte en zei vriendelijk dat ze haar brutale bek moest houden. Waar haalt ze het lef vandaan om het democratisch proces zo te verstoren? Gewoon geen greintje respect voor het kiesrecht. Maar weer 10 minuten later werd de rij actief burgerschap wel erg lang en bovendien begon de mevrouw van het stembureau toen ook al te dreigen met de politie. Radeloos heb ik toen op de PvdA gestemd. Gewoon een PvdA-er ergens op het midden van de lijst. Als je middelmatig stemt moet je het ook goed doen. 10 minuten later op weg naar huis had ik al weer spijt. Met tranen in mijn ogen ben ik nog terug gegaan naar het bejaardentehuis om mijn stem te veranderen in een blanco stem. Maar daar aangekomen zag ik twee politieauto‘s voor de deur staan, dus toen ben ik maar weer terug naar huis gegaan.

Ik zou zo graag een politicus zien die eerlijk is. En met eerlijk bedoel ik woordenboek eerlijk. Een politicus die midden in verkiezingstijd durft te zeggen "Wat mijn tegenstander hier zegt klopt wel. Als je op mij stemt gaan de gepensioneerden er inderdaad op achteruit. Daar kies ik voor om de kwaliteit van de zorg en het onderwijs te verbeteren." Of die bij het flyeren op straat tegen iemand durft te zeggen "U vindt klimaatsverandering een groot probleem? Dan kunt u beter Groenlinks stemmen, onze partij gelooft daar niet zo in." Een politicus die niet bang is om stemmen te verliezen in ruil voor geloofwaardigheid. Eigenlijk een politicus zoals Bas van der Vlies is. Je kan veel van die man zeggen, maar geloofwaardig is hij wel. Natuurlijk is het naïef te denken dat er ooit een politicus opstaat die een kleine groep gelijkgestemde stemmers verkiest boven een grote massa die hem/haar het voordeel van de twijfel geeft. Het verleiden van de kiezer is nu eenmaal deel van het politieke spel. Maar mocht er ooit een persoon opstaan die zijn geloofwaardigheid belangrijker vindt dan zijn machtspositie. Mijn stem krijgt ie, omdat ik "eigenlijk" wel in eerlijkheid geloof.

Leve de dood!

Vandaag is de oudste vrouw ter wereld overleden. Yone Minagawa werd geboren in 1892. Hetzelfde jaar waarin de Rudolf Diesel zijn patent krijgt op de dieselmotor en Ivoorkust een Franse kolonie wordt. Het is een droom van veel mensen om zo oud te worden. Niemand wil het zijn, dat dan weer niet. Maar het is een mooi doel om naar te streven. Een leeftijd met 3 cijfers spreekt mij ook wel aan. Zolang je tenminste gezond bent en nog in staat bent om een beetje helder te denken. De wereld zal er de komende tijd niet saaier op worden lijkt me.

Voor sommige mensen is dat zelfs nog niet genoeg. Die laten zich invriezen. Deze Cyronisten hopen dat er ooit een techniek komt om weer tot leven gewekt te worden. En misschien zelfs wel het eeuwige leven te krijgen. De techniek staat immers voor niets. Mensen kunnen ook niet naar de maan, dus laten we er vanuit gaan dat dit ooit gaat lukken. Beseffen die Cyronauten (Een Cyronaut is een ingevroren Cyronist, zie wiki) dan wel wat voor ellende ze zich op de hals halen? Ten eerste word je een kermisattractie, "de barbaar uit de 21e eeuw." Daarnaast stap je in een wereld die je totaal niet gaat begrijpen. En dan heb ik het niet over nieuwe uitvindingen, dat kan je hopelijk nog bevatten. Dan heb ik het over ethiek. Kijk hoe de normen en waarden de laatste vijftig jaar zijn veranderd. Je zal de wereld om je heen extreem conservatief, progressief, pervers, decadent of anarchistisch ervaren. Of nog waarschijnlijker een mix van dit alles. Wat behoorlijk verwarrend gaat zijn. En een cyronist laat zich invriezen nadat hij of zij op een natuurlijke manier is gestorven. Daar sta je dan als een 80-jarige kermisattractie. In een wereld waarin mensen op een totaal andere manier met elkaar en hun omgeving omgaan. Terwijl de vliegende schotels over je hoofd scheren...

Maar helemaal ongelijk hebben de Cyronisten niet. Het blijft een waanzinnig idee, dat wel, maar het is mogelijk. Of laat ik het zo zeggen de natuur staat sommige organismes toe eeuwig te leven. Ik heb het over de Turritopsis. Deze Turritopsis is een kwal die na een tijdje geleefd te hebben als kwal weer veranderd in de vorm van zijn jeugd, een poliep. Om daarna weer te veranderen in een kwal. Op het plaatje zie je hoe dat in zijn werk zou gaan.
Het beestje is pasgeleden ontdekt dus over hoe deze kwal dit precies flikt is nog niets bekend. Maar het zou best kunnen dat Cyronauten over een paar jaar wakker worden met wat extra tentakels..

Ik heb in ieder geval besloten om gewoon ouderwets dood te gaan. Het liefst ergens in 2099 op het moment dat ik net klaar ben met mijn het typen van mijn 33.580ste blog. Zou mooi zijn hé..

Max-bonus: Southpark episode Prehistoric ice man

Survival of the fittest

Wanneer je een kleine buffalo bent dan weet je dat de savanne een gevaarlijke plek is. Leeuwen, krokodillen, nog meer leeuwen. Maar wat dit kleine kafje allemaal overleefd is wel een vermelding waard!